Een lieve vriend van mij attendeerde me er op dat ik vandaag 600 dagen geleden gestopt ben met roken.. 
Herinneringen vliegen door mijn hoofd en denk aan jullie die net gestopt zijn of aan degenen die toch weer dat duveltje tegenkomen zo nu en dan,maar echt,hou het vol,het is het waard en op den duur het word een beetje vanzelfsprekend dat je niet meer rookt.
Zeg ik dat? 
Degene die het de eerste weken totaal niet zag zitten,die allerlei redenen verzon om het toch maar vooral toe te laten,mezelf gek maakte met een kookwekkertje voor mijn neus om een kwartier ontoerekeningsvatbaartijd in te lassen,me misselijk heb gegten aan de zuurtjes,dropjes en kauwgom,mijn nagels heb afgebeten uit frustratie,me zooo ongelooflijk superzielig vond zonder mijn trooststokje..allemaal doorheen gegaan en het overleefd! 
Ook mede door dit forum waar mensen zijn waar ik alle steun en net dat duwtje in mijn rug van kreeg als ik het niet meer zag zitten.Ben ze eeuwig dankbaar! 
Het is gewoon waar...je hebt geen sigaret nodig om te (over-)leven,om het gezellig te hebben of om van je stress af te komen..er komt een moment dat je het op eigen kracht kan,hoewel er natuurlijk hele kleine momentjes langs komen waar je wel even hunkerd naar een sigaretje,hoor,maar dan wint je verstand het van je emotie's. 
Uit de grond van mijn hart wens ik alle stoppers heel veel kracht en succes toe en degenen die het volhouden..TOPPERS!!!Ben trots op jullie!
Op naar de 700..moet lukken,toch?
Liefs,Lucia
